Vali Recep YAZICIOĞLU’nu daha önceden tanımazdım. 2003 yılında haberlerde beyin ölümü gerçekleştiğini duymuştum. Şimdi bu kitapla onu bir nebze olsun tanıdım. Gerçekten de Adam Gibi Adammış…
Sevgisiyle ve icraatlarıyla halkı kendisine dost bilmiş. Protokolü halk ile arasında soğuk bir duvar olarak addedip bundan kaçınmış. Kendisiyle görüşmek isteyenler, randevusuz ve izinsiz odasına girebiliyormuş. Kitaptaki şu olay beni güldürdü:
İşte bu satırlar, ne kadar da sevecen ve halkın içinden bir insan olduğunu göstermektedir. Keşke hayatta olsaydı da siyasetçilere siyaset dersi verebilseydi. YAZICIOĞLU, siyasi konulardan çok icraatlarıyla ilgilenmiştir. Zaman kaybetmenin hoş olmadığını düşünmüş ve ona göre hareket etmiştir.
Aldığı kararlarla başta her toplumun kendisini kötülemesiyle karşılaşmış. Aykırı Vali, Çılgın Vali, Zıpkın Vali gibi yakıştırmalarda bulunmuşlar. Ama zamanla valililerini anladıkça bu yakıştırmalar değişerek Süper Vali, Adam Gibi Vali yakıştırmalarını almıştır.
Ender rastlanılan ve hayatından çok şey öğreneceğimize inandığım bir insanı sizlere takdim ediyorum. Onun hayatını okurken mutlaka kendimiz için bir şeyler bulacağızdır. Rahmet ve minnetle kendisini anıyorum. Onun gibi adam zor bulunurdu, bürokrasinin üst düzeylerinde olmasına rağmen halktan biri gibi olmaktan asla geri çekilmemiş. Kaç tane vali gösterebilirsiniz bana böyle? Hiç!
Bu büyük bir cesaret ister, sevgi ister. Ruhun şad olsun Recep YAZICIOĞLU. Dünya var oldukça mutlaka seni hatırlayanlar ve düşüncelerine sahip çıkan birileri çıkacaktır.
Sevgisiyle ve icraatlarıyla halkı kendisine dost bilmiş. Protokolü halk ile arasında soğuk bir duvar olarak addedip bundan kaçınmış. Kendisiyle görüşmek isteyenler, randevusuz ve izinsiz odasına girebiliyormuş. Kitaptaki şu olay beni güldürdü:
Merakımı Gidermek İçin Geldim
“… Erzincan’a aynı yıl gelmiş, büyük acıları
(deprem gibi) ve birçok evinci (Taşyol ve Başpınar Köprüsü gibi) beraber
yaşamıştık.
Tirajlı bir dergimiz için onunla randevulaşmış, sabahın
yedisinde Erzincan Valiliğindeki makam odasında röportaj yapmıştım. Mesai saati
başladığında bizim görüşmemiz hâlâ bitmemişti.
Çat kapı giren bir
vatandaşa yer gösteren Valimiz, ona çay ikram ettikten sonra nasıl yardımcı
olabileceğini sormuştu.
— Benim sizinle bir işim yoktur. Televizyonlarda hep
görürdüm kapısını çalmadan makama girilen vali diyorlar. Kars’tan gelip
İstanbul’a gidiyorum. Hakikaten dedikleri gibi misiniz? Merakımı gidermek için
geldim, deyince misafirin cevabı karşısında gözlerinden yaşlar akana kadar
kahkahayla gülmüştü. (Fevzi Sarıçiçek, Önsöz Gazetesi 9 Eylül 2003)”
İşte bu satırlar, ne kadar da sevecen ve halkın içinden bir insan olduğunu göstermektedir. Keşke hayatta olsaydı da siyasetçilere siyaset dersi verebilseydi. YAZICIOĞLU, siyasi konulardan çok icraatlarıyla ilgilenmiştir. Zaman kaybetmenin hoş olmadığını düşünmüş ve ona göre hareket etmiştir.
Aldığı kararlarla başta her toplumun kendisini kötülemesiyle karşılaşmış. Aykırı Vali, Çılgın Vali, Zıpkın Vali gibi yakıştırmalarda bulunmuşlar. Ama zamanla valililerini anladıkça bu yakıştırmalar değişerek Süper Vali, Adam Gibi Vali yakıştırmalarını almıştır.
Ender rastlanılan ve hayatından çok şey öğreneceğimize inandığım bir insanı sizlere takdim ediyorum. Onun hayatını okurken mutlaka kendimiz için bir şeyler bulacağızdır. Rahmet ve minnetle kendisini anıyorum. Onun gibi adam zor bulunurdu, bürokrasinin üst düzeylerinde olmasına rağmen halktan biri gibi olmaktan asla geri çekilmemiş. Kaç tane vali gösterebilirsiniz bana böyle? Hiç!
Bu büyük bir cesaret ister, sevgi ister. Ruhun şad olsun Recep YAZICIOĞLU. Dünya var oldukça mutlaka seni hatırlayanlar ve düşüncelerine sahip çıkan birileri çıkacaktır.
0 yorum:
Yorum Gönder